บทที่ 24

ข้านั่งอยู่ในห้องสภาโบราณแห่งป้อมปราการไลแคนดอร์ นิ้วมือเคาะเป็นจังหวะอย่างร้อนใจบนพื้นผิวขัดมันของโต๊ะหินจันทรา เบื้องหน้าข้ามีม้วนหนังกระจัดกระจายเต็มไปด้วยรายงานจากดินแดนชายขอบ แต่ละฉบับล้วนย้ำเตือนถึงสมดุลอันเปราะบางที่เราพยายามดิ้นรนรักษามันไว้ในอาณาจักรที่แตกแยกแห่งนี้

เวสเพอร่ามาถึงตรงเวลาเช่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ